Herling-Grudziński Gustaw

Gustaw Herling-Grudziński to żyjący w latach 1919-2000 polski pisarz, dziennikarz, krytyk literacki i eseista. Urodził się w Kielcach w rodzinie żydowskiej, a jego rodzice początkowo dzielili swój czas między miasto, a niedalekie Skrzelczyce gdzie mieli folwark. Matka Grudzińskiego jeszcze przed wojną zmarła na tyfus, natomiast ojciec stracił życie w 1943. Jego brat i obie siostry przeżyli wojnę i po jej zakończeniu pozostali w Polsce. Grudziński wbrew woli rodziny przez dwa lata studiował filologię polską na Uniwersytecie Warszawskim, a w międzyczasie pisał już artykuły do różnych czasopism i był redaktorem tygodnika „Orka na Ugorze”. Po rozpoczęciu wojny działał w konspiracji, udał się do Lwowa (Litwa), a następnie do Grodna (dzisiejsza Białoruś), gdzie pracował w teatrze kukiełkowym. Został aresztowany przez NKWD w 1940 roku kiedy to próbował wrócić na Litwę i od razu skazano go na pięć lat pobytu w obozach. Po przejechaniu przez kilka więzień trafił ostatecznie do łagru w Jercewie, z którego został wypuszczony na mocy układu Sikorski-Majski, ale dopiero po dramatycznym proteście głodowym. Wspomnienia z tego okresu zawarł później w książce „Inny świat”, w której opisał rzeczywistość i codzienność obozową. Po opuszczeniu łagru dołączył do Armii Andersa, z którą brał udział m.in. w bitwie pod Monte Cassino. Po wojnie zdecydował się pozostać na emigracji. Przez jakiś czas mieszkał z żoną Krystyną we Włoszech oraz Londynie gdzie pracował jako publicysta, m.in. współtworzył i redagował polski dziennik emigracyjny „Kultura”. Po samobójstwie żony w 1952 przeniósł się do Monachium gzie przez trzy lata działał w Radiu Wolna Europa, a w 1955 na stałe przeniósł się do Neapolu wraz z drugą żoną – Lidią. Przez całe życie brał czynny udział w życiu politycznym Polaków na emigracji, był m.in. członkiem Polskiej Partii Socjalistycznej oraz Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie.

Wyniki wyszukiwania (18 produkty)

Produkty: 18

Produkty: 18