Bartoszewski Władysław

Pochodził z przeciętnej warszawskiej, urzędniczej rodziny. W 1939 roku zdał maturę, jednak wojna przeszkodziła mu w rozpoczęciu studiów. Podczas wojny uczestniczył w cywilnej obronie Warszawy, potem pracował także w administracji Polskiego Czerwonego Krzyża. W 1940 został zatrzymany w masowej obławie i przez prawie rok był więźniem niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz. Po opuszczeniu obozu w 1941 roku rozpoczął studia na wydziale humanistycznym podziemnego Uniwersytetu Warszawskiego. Rok później został żołnierzem AK pod pseudonimem Teofil, a później także członkiem Tymczasowego Komitetu Pomocy Żydom „Żegota”. Brał udział w powstaniu warszawskim, a po jego kapitulacji opuścił stolicę i rozpoczął służbę w organizacji NIE. W okresie Polski Ludowej rozpoczął swoją działalność publicystyczną, publikował m.in. w „Gazecie Ludowej”, „Stolicy”, czy „Tygodniku Powszechnym”. W tym czasie w związku ze swoją aktywną działalnością opozycyjną był także kilkakrotnie aresztowany, rozpracowywany przez SB, a po wprowadzeniu stanu wojennego także internowany. W 1963 w imieniu „Żegoty” odebrał odznaczenie Sprawiedliwy wśród Narodów Świata, a indywidualnie został odznaczony trzy lata później. Po 1989 pełnił m.in. funkcję Ambasadora RP w Austrii, zasiadał w Senacie, był Sekretarzem Stanu, a także dwukrotnie ministrem spraw zagranicznych. Oprócz tego jako aktywny działacz naukowy i społeczny był m.in. przewodniczącym Międzynarodowej Rady Oświęcimskiej, prezesem Polskiego PEN Clubu, czy sekretarzem Kapituły Orderu Orła Białego. Jako pisarz Bartoszewski był autorem około 50 książek i prawie 1500 artykułów, głównie na temat okupacji niemieckiej, chociaż często opisywał też swoje przeżycia z czasów PRL-u.

Wyniki wyszukiwania (14 produkty)

Produkty: 14

Produkty: 14