Kopalnia. Sztuka futbolu. Część 3

(okładka miękka, książki)
Liczba stron: 288
Data premiery: 25-02-2016
Wydawca: Wydawnictwo Kopalnia

Dostępność: Produkt niedostępny

Opis

Najlepsi polscy dziennikarze, i dwóch zagranicznych, tym razem piszą dla Was o relacjach między piłką nożną a polityką, a konkretnie władzą.

„Znacie ten slogan, że futbol i polityka się nie mieszają. Że sport jest apolityczny. Bzdura. futbol jest utaplany w polityce. Największa rosyjska firma państwowa nie tylko jest właścicielem Zenita, ale i sponsorem Schalke oraz Crvenej Zvezdy a także Ligi Mistrzów i mistrzostw świata. Premier Węgier Viktor Orban chce dźwignąć tamtejszy futbol z kolan, a projektem jego życia jest Akademia im. Ferenca Puskasa. Wspierana oczywiście przez państwowe pieniądze i przedziwne towarzysko-polityczne koterie. Opowiemy wam, co ma dżihad do futbolu. Pokażemy, że klub resortu górnictwa w PRL miał powstać wcale nie w Zabrzu, ale w maleńkim Radlinie. Spróbujemy odpowiedzieć na pytanie, dlaczego w Polsce na trybunach widoczna jest tylko jedna opcja polityczna. Opowiemy o mistrzostwach świata organizowanych przez wojskową dyktaturę w Argentynie, i o Carlosie Casely, który nie kłaniał się Augusto Pinochetowi. A wszystko to oczywiście pięknie wydane i ilustrowane przez wspaniałych polskich grafików.”
autorzy

Do trzeciej „Kopalni – sztuki futbolu” teksty napisali: 

  • Rafał Stec („Gazeta Wyborcza”), 
  • Wojciech Jagielski (PAP), 
  • Michał Szadkowski („Gazeta Wyborcza”), 
  • Leszek Jarosz (TVP), 
  • Michał Zachodny (sport.pl), 
  • Manuel Veth (futbolgrad.com), 
  • Piotr Żelazny („Rzeczpospolita), 
  • Michał Okoński („Tygodnik Powszechny”), 
  • Olgierd Kwiatkowski („Rzeczpospolita”), 
  • Rafał Lebiedziński (freelancer), 
  • Christopher Lash (freelancer), 
  • Maciej Kaliszuk („Przegląd Sportowy”), 
  • Magdalena Żywicka i Mariusz Bielski („Ole Magazyn”), 
  • Michał Trela („Przegląd Sportowy”), 
  • Jacek Staszak (sport.pl), 
  • Paweł Czado („Gazeta Wyborcza”), 
  • Artur Szczepanik („Gazeta Polska Codziennie”), 
  • Kuba Polkowski (PZPN), 
  • Joanna Wiśniowska (freelancer), 
  • Thomas Dudek („11Freunde”), 
  • Łukasz Wiśniowski (PZPN), 
  • Mirosław Żukowski („Rzeczpospolita”), 
  • Łukasz Hassliebe (freelancer).


Powyższy opis pochodzi od wydawcy.

Dodatkowe informacje

Autor Opracowanie zbiorowe
Nazwa Kopalnia. Sztuka futbolu. Część 3
Liczba stron 288
Data premiery 25-02-2016
Wydawca Wydawnictwo Kopalnia
Oprawa miękka
ean 9788393725182
Numer wydania I
Język wydania polski
Język oryginału polski
Rok wydania 2016
Forma książka

Opinie

Oceń ten produkt jako pierwszy

Napisz własną recenzję

Oceniasz: Kopalnia. Sztuka futbolu. Część 3

Jak oceniasz ten produkt? *

 
1 1 gwiazdka
2 2 gwiazdki
3 3 gwiazdki
4 4 gwiazdki
5 5 gwiazdek
Ocena
  • Limit znaków:

Dostawa

Koszty dostawy:

Zamówienie do 199 zł

DostawaPłatność onlinePłatność
przy odbiorze*
Punkt odbioru 0,00 zł -
Paczkomaty Inpost 24/7 7,99 zł -
Pocztex Kurier 48 4,99 zł 7,99 zł
Kurier 9,99 zł 12,99 zł

Zamówienie powyżej 199 zł

DostawaPłatność onlinePłatność
przy odbiorze*
Punkt odbioru 0,00 zł -
Paczkomaty Inpost 24/7 0,00 zł -
Pocztex Kurier 48 0,00 zł 3,99 zł
Kurier 0,00 zł 8,99 zł

*Płatność przy odbiorze dostępna tylko dla zarejestrowanych użytkowników.

Autor

Opracowanie zbiorowe to utwór, który składa się z wielu odrębnych części, przygotowanych przez różnych twórców. W żaden sposób nie współpracują oni ze sobą ani nie porozumiewają się przy tworzeniu dzieła. Każdy z nich pracuje nad indywidualnym materiałem, realizując swój wkład. Nie zachodzi więc pomiędzy nimi stosunek współautorstwa. Inicjatorem, organizatorem, koordynatorem i instytucją finansującą powstawanie opracowania zbiorowego jest wydawca. Łączy on w całość poszczególne partie dzieła i jest odpowiedzialny za jego finalny kształt. Decyduje również o tym, jak przedstawia się skład zespołu twórców, w jaki sposób powstały utwór jest eksploatowany oraz jakie wynagrodzenie przysługuje poszczególnym autorom.


Opracowania zbiorowe to najczęściej prace o charakterze naukowym, takie jak encyklopedie, słowniki, podręczniki, leksykony, albumy, kodeksy, czy zbiory referatów i konferencji. Stanowią one często zbiorczą prezentację dokonań różnych naukowców. Czytelnik ma dzięki temu możliwość spojrzenia na określone zagadnienie z różnych punktów widzenia i zajęcia na tej podstawie własnego stanowiska. Unika tym samym ryzyka subiektywizmu, co ma często miejsce w przypadku lektury opracowań pojedynczego autora. W ramach jednego opracowania może zapoznać się z dopełniającymi się, a nieraz także przeciwstawnymi teoriami czy opiniami. Przyjmuje się, że wkład w powstanie opracowania zbiorowego nie musi mieć charakteru twórczego. Może polegać m.in. na zgromadzeniu materiałów źródłowych, opracowaniu założeń metodologicznych, przeprowadzeniu badań i analiz danych statystycznych, interpretacji wyników badań, a także na sporządzeniu treści opracowania czy prezentacji graficznej.


Zgodnie z zapisami art. 11 prawa autorskiego, wydawcy przysługują autorskie prawa majątkowe do opracowania zbiorowego. Wychodzi się bowiem z założenia, że to po jego stronie leży finansowanie dzieła oraz ponoszenie ekonomicznego ryzyka związanego z jego publikacją. Uzyskuje on prawo do utworu jako całości oraz do jego tytułu, podczas gdy autorzy zachowują prawa autorskie do opracowanych przez siebie części. Wydawnictwa zwykle wymagają od twórców ujawnienia wkładu w powstanie opracowania zbiorowego. W tym celu jest przygotowywana tzw. deklaracja wkładu, obejmująca procentowy udział oraz zakres odpowiedzialności. Dokument ten ma przeciwdziałać nierzetelności naukowej, objawiającej się w postaci zjawisk jak „ghostwriting” oraz „guest autorship”. Pierwsze z nich dotyczy takiej sytuacji, w której twórca wnoszący istotny wkład w powstanie dzieła, jest pomijany na liście autorów. „Guest authorship” (inna nazwa to „honoraty authorship”) polega natomiast na tym, że autorstwo wydzielonej części opracowania zbiorowego przypisuje sobie osoba, która w żaden sposób nie uczestniczyła w jego tworzeniu. Jest ona dopisywana do listy autorów, co ma zwykle na celu nieuczciwe wzbogacenie swojego dorobku naukowego. W przypadku zaangażowania przez twórcę w powstawanie jego części opracowania zbiorowego instytucji zewnętrznej spoczywa na nim ponadto obowiązek zaznaczenia tego faktu we wstępie.