Syberyjska korespondencja zesłańców postyczniowych (1864-1866)

(okładka twarda)
Syberyjska korespondencja zesłańców postyczniowych (1864-1866) (okładka twarda, książki)
Liczba stron: 380
Data premiery: 13-09-2018
Wydawca: Wydawnictwo Uniwersytetu Jana Kochanowskiego

Dostępność: Dostępny | Wysyłamy w 24 godziny

Normalna cena:
89,00 zł
Special Price 59,99 zł
- +
LUB

Opis

Prezentowane opracowanie stanowi trzeci tom z serii wydawniczej: „Po­lacy – Syberia. XVIII-XIX wiek”. W 2015 roku ukazał się pierwszy tom: Polak w car­skim mundurze. Wspomnienia Aleksandra Skolimowskiego 1817-1895, w opracowaniu Wiesława Cabana i Jerzego Szczepańskiego, a w roku 2017 Kościół katolicki na Syberii Zachodniej w XIX i początkach XX wieku (szkice historyczne, materiały, dokumenty), w opracowaniu Wiesława Cabana, Jacka Legiecia i Wasilija Chaniewicza.

W badaniach nad syberyjskimi losami zesłańców postyczniowych znacznie częściej odwołujemy się do literatury pamiętnikarskiej, niż do spuścizny epistolarnej. Listy jako szczególna pamiątka przechowywane były przez rodziny zesłańców pieczołowicie stosunkowo krótko. Do naszych czasów dotrwały głównie listy, które zostały przekazane przez rodziny, jako darowizna, do bibliotek lub archiwów. Listy zesłańców postyczniowych do dziś przechowywane są też w rosyjskich bibliotekach i archiwach – zarówno centralnych jak i syberyjskich – nie trafiły tam one jako darowizny, lecz zostały zarekwirowane zesłańcom przez carską żandarmerię. Skonfiskowaną korespondencję można znaleźć w Państwowym Archiwum Rosyjskiej Federacji, można też natrafić na nią w archiwach Tomska, Tobolska i Omska. Tym sposobem zachowała się korespondencja prowadzona przez Michała Żabę – szlachcica z guberni wileńskiej, absolwenta Wydziału Medycznego Uniwersytetu Moskiewskiego, który z chwilą wybuchu powstania pospieszył na pole walki. W książce opublikowano zachowaną korespondencję Michała Żaby oraz Edwarda Radwańskiego – współzałożycieli w czasie zsyłki w Kurganie kółka wzajemnej pomocy, określanego przez władze carskie jako Towarzystwo Pomocy Wzajemnej. Listy Michała Żaby adresowane były do rodziców i brata pozostałych na Wileńszczyźnie, jak i do krewnych i kolegów, którzy również znaleźli się na Syberii. Opublikowano też listy, otrzymywane przez Michała Żabę. Korespondencja Radwańskiego jest znacznie mniejsza, obejmuje listy do żony i od żony z lat 1864-1866, od bliżej nie poznanego Kaliksta oraz pojedyncze listy od różnych bliskich i znajomych z rodzinnych stron i od znajdujących się na syberyjskim zesłaniu.

Publikacja pogłębia wiedzę na temat losów i życia zesłańców postyczniowych, zainteresuje nie tylko historyków zajmujących się pracą badawczą, ale również czytelników niezwiązanych naukowo z historią.

Dodatkowe informacje

Autor Opracowanie zbiorowe
Nazwa Syberyjska korespondencja zesłańców postyczniowych (1864-1866)
Liczba stron 380
Data premiery 13-09-2018
Wydawca Wydawnictwo Uniwersytetu Jana Kochanowskiego
Oprawa twarda
Numer wydania I
Język wydania polski,rosyjski
Dystrybutor OSDW Azymut
Język oryginału wielojęzyczny
Rok wydania 2018
Forma książka

Opinie

Oceń ten produkt jako pierwszy

Napisz własną recenzję

Oceniasz: Syberyjska korespondencja zesłańców postyczniowych (1864-1866)

Jak oceniasz ten produkt? *

 
1 1 gwiazdka
2 2 gwiazdki
3 3 gwiazdki
4 4 gwiazdki
5 5 gwiazdek
Ocena
  • Limit znaków:

Dostawa

Koszty dostawy:

Zamówienie do 149 zł

DostawaPłatność onlinePłatność
przy odbiorze*
Punkt odbioru 0,00 zł -
Poczta Polska (48h) 3,99 zł 7,99 zł
Kurier 7,99 zł 10,99 zł
Paczkomaty Inpost 6,99 zł -

Zamówienie powyżej 149 zł

DostawaPłatność onlinePłatność
przy odbiorze*
Punkt odbioru 0,00 zł -
Poczta Polska (48h) 0,00 zł 5,99 zł
Kurier 0,00 zł 5,99 zł
Paczkomaty Inpost 0,00 zł -

*Płatność przy odbiorze dostępna tylko dla zarejestrowanych użytkowników.

Autor

Opracowanie zbiorowe to utwór, który składa się z wielu odrębnych części, przygotowanych przez różnych twórców. W żaden sposób nie współpracują oni ze sobą ani nie porozumiewają się przy tworzeniu dzieła. Każdy z nich pracuje nad indywidualnym materiałem, realizując swój wkład. Nie zachodzi więc pomiędzy nimi stosunek współautorstwa. Inicjatorem, organizatorem, koordynatorem i instytucją finansującą powstawanie opracowania zbiorowego jest wydawca. Łączy on w całość poszczególne partie dzieła i jest odpowiedzialny za jego finalny kształt. Decyduje również o tym, jak przedstawia się skład zespołu twórców, w jaki sposób powstały utwór jest eksploatowany oraz jakie wynagrodzenie przysługuje poszczególnym autorom.


Opracowania zbiorowe to najczęściej prace o charakterze naukowym, takie jak encyklopedie, słowniki, podręczniki, leksykony, albumy, kodeksy, czy zbiory referatów i konferencji. Stanowią one często zbiorczą prezentację dokonań różnych naukowców. Czytelnik ma dzięki temu możliwość spojrzenia na określone zagadnienie z różnych punktów widzenia i zajęcia na tej podstawie własnego stanowiska. Unika tym samym ryzyka subiektywizmu, co ma często miejsce w przypadku lektury opracowań pojedynczego autora. W ramach jednego opracowania może zapoznać się z dopełniającymi się, a nieraz także przeciwstawnymi teoriami czy opiniami. Przyjmuje się, że wkład w powstanie opracowania zbiorowego nie musi mieć charakteru twórczego. Może polegać m.in. na zgromadzeniu materiałów źródłowych, opracowaniu założeń metodologicznych, przeprowadzeniu badań i analiz danych statystycznych, interpretacji wyników badań, a także na sporządzeniu treści opracowania czy prezentacji graficznej.


Zgodnie z zapisami art. 11 prawa autorskiego, wydawcy przysługują autorskie prawa majątkowe do opracowania zbiorowego. Wychodzi się bowiem z założenia, że to po jego stronie leży finansowanie dzieła oraz ponoszenie ekonomicznego ryzyka związanego z jego publikacją. Uzyskuje on prawo do utworu jako całości oraz do jego tytułu, podczas gdy autorzy zachowują prawa autorskie do opracowanych przez siebie części. Wydawnictwa zwykle wymagają od twórców ujawnienia wkładu w powstanie opracowania zbiorowego. W tym celu jest przygotowywana tzw. deklaracja wkładu, obejmująca procentowy udział oraz zakres odpowiedzialności. Dokument ten ma przeciwdziałać nierzetelności naukowej, objawiającej się w postaci zjawisk jak „ghostwriting” oraz „guest autorship”. Pierwsze z nich dotyczy takiej sytuacji, w której twórca wnoszący istotny wkład w powstanie dzieła, jest pomijany na liście autorów. „Guest authorship” (inna nazwa to „honoraty authorship”) polega natomiast na tym, że autorstwo wydzielonej części opracowania zbiorowego przypisuje sobie osoba, która w żaden sposób nie uczestniczyła w jego tworzeniu. Jest ona dopisywana do listy autorów, co ma zwykle na celu nieuczciwe wzbogacenie swojego dorobku naukowego. W przypadku zaangażowania przez twórcę w powstawanie jego części opracowania zbiorowego instytucji zewnętrznej spoczywa na nim ponadto obowiązek zaznaczenia tego faktu we wstępie.