Gombrowicz Witold

Witold Gombrowicz pojawił się na świecie 4 sierpnia 1904 roku w świętokrzyskiej miejscowości Małoszyce, a zmarł 25 lipca 1969 roku we francuskim Vence. Jest zaliczany do grona najwybitniejszych polskich pisarzy XX wieku. Był dramaturgiem, pisał powieści, nowele, felietony oraz recenzje. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim, a także studiował ekonomię oraz filozofię na paryskiej uczelni Institut des Hautes Études Internationales. Jego debiut literacki miał miejsce w 1933 roku, kiedy opublikował swoje opowiadania w zbiorze „Pamiętnik z okresu dojrzewania”. Były to utwory humorystyczne, zawierające wątki fantastyczne. Następnie podjął współpracę z „Kurierem Porannym”, na którego łamach ukazywały się jego felietony oraz recenzje. Do najważniejszych dzieł Witolda Gombrowicza należą takie tytuły jak: „Ferdydurke”, „Trans-Atlantyk”, „Kosmos”, „Pornografia”, „Ślub” oraz „Iwona, księżniczka Burgunda”. Pisarz podczas pobytu we Francji prowadził również „Dziennik”, a także publikował w paryskim czasopiśmie „Kultura”. Gombrowicz był dwukrotnie (w 1966 i 1968 roku) nominowany do literackiej Nagrody Nobla, jednak nie został jej laureatem. W 1967 roku wręczono mu Międzynarodową Nagrodę Wydawców Prix Formentor. Pisarz otrzymał również Nagrodę Fundacji im. Alfreda Jurzykowskiego. Jego powieści takie jak „Kosmos”, „Ferdydurke” oraz „Pornografia” doczekały się polskich adaptacji filmowych. Cechą charakterystyczną twórczości Witolda Gombrowicza jest przenikliwa groteska, krytyka społeczna oraz analiza psychologiczno-filozoficzna człowieka. Odchodzi od ideałów romantycznych, tworzenia narodowych mitów i rezygnuje z pisania ku pokrzepieniu serc. Burzy obowiązujące w polskim społeczeństwie schematy i wykazuje postawę sprzeciwiającą się nacjonalizmowi i konserwatyzmowi. Wyśmiewa tradycyjne wartości i role klasowe, a także naśmiewa się z Polaków przebywających na emigracji. Przedstawia problem człowieka uwikłanego w różnorodne formy społeczno-kulturowe, które odbierają mu autonomię. Jednostka w jego utworach staje się bezwolnym niewolnikiem społeczeństwa, przyjmując narzuconą w procesie „upupienia” osobowość („gębę”). Zatraca wolność i autentyczność, zamykając się w odgórnych schematach i konwencjach, które dotykają każdego obszaru życia.

Wyniki wyszukiwania (22 produkty)

Produkty: 22

Produkty: 22